Blog

Thuis (19-04-2019)

Stilletje loop ik de kamer binnen waar mevrouw zit. Ze zit voorovergebogen in de stoel met haar pop op schoot. Ze slaapt en is in een diep gevoel van rust. Ik pak een stoel en ga naast haar zitten. Ondertussen observeer ik de andere bewoners die allen rond een tafel zitten. Sommige zijn wat afwezig en anderen meer op de voorgrond. We drinken koffie en versieren een paar eieren omdat het Goede Vrijdag is.

Mevrouw heeft ineens in de gaten dat ik er ben. Ze kijkt me aan met een stralende lach en vraagt, net als mijn eigen moeder dat altijd deed, hoe weet jij nou waar ik ben? Ik stel haar gerust en vertel dat ik haar altijd kan vinden. We zitten zo een poosje in stilte bij elkaar en dan kijkt ze me ineens "anders" aan. Er is onrust in de ogen en een gevoel van machteloosheid. Ik weet, zie en voel dat deze verandering er is. Ze vraagt of ze met mij mee mag.  Ze kijkt me aan want ze weet eigenlijk niet zo goed waar ze dan met mij naar toe wil. Wat ze wel weet is dat ik van buiten kom. Ik kom ergens vandaan waar zij zo graag naar terug wil. Dat is een diep besef in haar.

De onrust neemt toe en ik stel voor naar haar kamer te gaan, naar haar eigen spullen en dat vindt ze fijn. Ik weet van een vorige ontmoeting dat haar eigen kamer haar "thuis" is, dat het daar ook net iets meer als "thuis" voelt. Terwijl we samen over de gang lopen vertelt ze me op haar manier over haar gevoel.  Ze vertelt me ondertussen dat ze niet de hele dag aan de tafel wil zitten omdat ze graag "thuis" is. Mevrouw is namelijk graag op zichzelf weet ik en het is heel belangrijk dat serieus te nemen immers, er is een vrije wil en ze mag zelf beslissen waar ze wil zijn binnen de muren van haar woonomgeving. Dat is zo belangrijk.

Eenmaal op haar kamer stap ik in haar verdriet. Door me op haar af te stemmen kan ik invoelen wat ze nodig heeft en op dit moment is dat veiligheid en vertrouwen. Ik laat haar praten en huilen en bevestig wat zij voelt. Het is immers haar diepe gevoel en door dat te bevestigen en haar te troosten zie ik haar in liefde en vrijheid. In deze ontstane opening is mevrouw kwetsbaar en dan staat ze meer open en kan er een diep gevoel van verbinding ontstaan. In deze verbinding ontstaat vertrouwen. Ze vertrouwt me zoveel toe en in dit vertrouwen wordt ze steeds rustiger. In een veilige, troostende en stille verbinding zijn wij op dat moment even SAMEN.  En dat gevoel is helend in haar hart, daar waar de liefde woont.

Geef hier uw reactie
Uw emailadres wordt niet gepubliceerd maar alleen gebruikt voor persoonlijke communicatie.